(Sunday)
G’day mates! Gisteravond zijn we, na een lange dag in de trein en de bus, aangekomen in Bingara. Daar hebben we overnacht in een typisch Australisch hotel (oftewel: beneden een pub en boven een gang met kamers vol stapelbedden en twee doucheruimtes). Steve en ik kwamen tegelijk aan en hebben dus meteen kennis kunnen maken, al gingen we vrij snel slapen na deze vermoeiende dag. Nigel kwam later (hij had de bus gemist en moest met de taxi naar Bingara), dus hadden we de deur van onze kamer maar opengelaten zodat Nigel naar binnen kon. Deze week is het dus just the three of us (Steve en Nigel zijn trouwens allebei Ozzies) maar zeker niet minder gezellig! Het lijkt trouwens misschien een beetje vreemd voor jullie (een hotel wat je eigenlijk meer een hostel kun noemen en de deur van je ‘hotelkamer’ openlaten zodat iemand die je helemaal nog niet kent ergens midden in de nacht zijn bed in kan stappen) maar hier is het the way of life. No worries! Vanochtend werden we opgehaald door John van de Jillaroo school. Wij met onze backpacks in de truck en Bella, de hond, rennend erachteraan. Eerst even kennisgemaakt met Cathy (de vrouw van John), hun huis, de honden, de paarden, de kilometers grond maar vooral de world famous Australische gastvrijheid. Natuurlijk mochten we meteen de paarden naar binnen halen (niet allemaal want dat zijn er minstens tweehonderd). Dat ging als volgt: John en Steve in de truck, het land afrijdend en de paarden richting het huis drijvend, Cathy, Nigel en ik rondom het huis om ze de yard in te lokken. Erg funny en erg leerzaam. John en Cathy zijn ontzettend leuke mensen en vertellen heel veel over de paarden en de rest van de ranch, dus na vandaag weet ik al een heleboel meer. Na even wat inkopen te hebben gedaan (lees: liters bier en wijn) zijn we met een aantal paarden in de trailer naar de farm van een vriend van John gereden. Horse swap, wij een aantal paarden daar afleveren en een aantal paarden van daar in de truck geladen en mee naar Johns farm genomen. Nadat we onze bagage opgepikt hadden bij het huis zijn we naar de ranch gereden, waar we deze week verblijven. Super mooi. Een huis met drie slaapkamers (een zespersoons en twee vierpersoons), dus wij natuurlijk ieder onze eigen slaapkamer. Verder een keuken, twee badkamers (male and female, dus ik heb een week lang mijn eigen badkamer!) en een huge veranda waar we lekker kunnen chillen. Eenmaal op de ranch hadden we een heerlijke lunch (verzorgd door Cathy, die alle maaltijden vers klaarmaakt voor ons) en daarna gingen we kennismaken met the horses. Samen met John en Iris, de farmhulp uit Germany, hebben we een geweldige tocht van meer dan drie uur over de weilanden en door het bos (allemaal de grond van John en Cathy) gemaakt. Ongelooflijk hoe groot het hier is en ongelooflijk hoe mooi. Waar je ook kijkt, alles is picture perfect. In volle galop door de bossen en de beekjes, over de weilanden en omringd door paarden, honden, koeien, vogels en natuurlijk kangaroos! We zijn alle drie experienced so geen van ons is bang voor een beetje avontuur. Toen we terugkwamen voelden we pas hoe zonverbrand en moe we waren maar het was een geweldige start van deze week. Heerlijk diner en lekker met een biertje (yeah, zelfs ik!) op de veranda zitten chillen. Komt er opeens een ezel voorbij. Net een lekkere douche gehad en ik val nu om van de slaap. Morgen weer een hoop adventure dus ik ga nu gauw afsluiten. Oh by the way, dit was echt niet alles wat ik vandaag heb meegemaakt maar ik heb teveel indrukken hier opgedaan om te kunnen verwerken na drie maanden lang het stadsleven in Sydney. De rest zullen jullie vast ooit nog wel horen en de foto’s zullen voor zich spreken. G’night mates!

(Monday)
Hi there! Deze week is amazing. We leven hier in de middle of nowhere en ik heb me nog nooit zo relaxed gevoeld. Vanochtend na het ontbijt gingen we veulentjes verzamelen, to break them in. We leerden ze dat een halster omdoen echt niet pijnlijk is, dat een halstertouw zelfs met paardenkracht niet kapot te krijgen is en dat wij mensen geen gevaarlijke monsters zijn. Best indrukwekkend om te zien hoe ze zichzelf zo pijnigen om vrij te komen en hoe their mum er gewoon naar staat te kijken (natuurlijk weet zij dat het ok is, vandaar). Nigel, Steve en ik kregen ieder een veulen om te trainen en uiteindelijk een soort van zindelijk te krijgen. Zo hebben we een stuk of twintig veulens in totaal gedaan. Daarna lieten we de paarden (en de koeien en de honden en de ezel, het loopt allemaal door elkaar) weer lekker de wei in. Tijdens de lunch begon het flink te regenen maar, no worries, John weet altijd wel iets te doen. Alleen wilde ik eerst even een van de vijf puppies vasthouden (ze zaten zo zielig buiten in de kooi te piepen, onweerstaanbaar). In de schuur zaten we lekker droog en hebben we halsters en teugels gemaakt van touw en heeft John ons een heleboel knopen en trucjes geleerd. Toen het een beetje droger werd mochten wij met z’n drieën (as usual) achterop de truck om lekker de weilanden over te crossen en de paarden te voeren. Zo zie je nog eens wat, paardenschedels en –botten op de heuvels in het gras. Zoals John zei: ‘What, do you want me to bury them?’. (Gezien het aantal dieren dat er op de farm leeft... Onbegonnen werk.) We zagen er trouwens niet uit vandaag, eigenlijk zien we er elke dag niet uit. We hebben de meest oude kleren aan en zitten van top tot teen onder de modder (inclusief Aboriginal strepen op mijn wangen). Anyway, we hebben lol. Vanavond hebben we lekker op de veranda Beef Stroganoff gegeten en daarna languit op de bank een DVD gekeken. Net lekker gedoucht maar het is wel weer genoeg geweest voor vandaag. Morgen is er weer een dag. Night night!

(Tuesday)
Hey, alle koeien verzamelen! That’s what we did this morning. Samen met Martin, Steve (niet Steve Steve maar andere Steve, de buurman van tien kilometer verderop), John, Iris, Steve en Nigel gingen we de koeien van Steve de yard indrijven. Mijn paard voor vandaag was de cow-horse (bruin met wit gevlekt), een drie jarige pony die in totaal maar een weekje gereden heeft. Gorgeous one. In volle galop de koeien opjagen. Ligt er opeens een dood kalf op de grond. Anyway, na een bijna vijf uur durende rit hebben we heerlijk geluncht. Daarna een veulentje getraind in the yard. Uiteindelijk best vermoeiend dus hebben we de puppy’s maar uit de kooi gehaald om mee te spelen. Een van de vijf is al sinds de geboorte erg klein en rustig (ze is ziek), what a cutie. Ik zou haar zo meenemen in mijn backpack. Sweetheart, na twee seconden lag ze al te slapen op m’n schoot. Ik denk dat ik haar echt meeneem in mijn backpack. Well, met een little dog in de ene had en een biertje in de andere hand konden we ons best voor een paar uur vermaken op de veranda. Na het avondeten hebben we (Nigel, Steve, Iris en ik want John en Cathy gaan aan het einde van de middag naar huis en komen de volgende ochtend pas weer naar de farm) een paar kaartspellen gespeeld en nu zijn we kapot. Alle drie zonverbrand (kilo’s sunblock helpen blijkbaar toch niet) gaan we nu lekker slapen. Good night!

(Wednesday)
Hello you! Kom ik vanochtend bij de hondenhokken om mijn lieve kleine puppy good morning te knuffelen, is ze weg. Blijkbaar ’s nachts doodgegaan, dus Iris had haar uit de kooi gehaald. Gelukkig zijn er nog vier anderen. Net na het ontbijt begon een merrie aan haar bevalling. We hebben dus live (op vijf meter afstand) een veulentje geboren zien worden. Puur natuur, de honden en de vogels aten de nageboorte op zodat wij niks hoefden op te ruimen. Terwijl de paar minuten oude veulen een poging deed tot opstaan (well, twintig pogingen) waren wij de veulen van gisteren verder aan het trainen in de yard ernaast. Daarna gingen we alle (niet alle, that’s impossible) paarden verzamelen en oud brood van de bakker voeren. Na de lunch hadden we onze paarden opgezadeld (we mogen zelf kiezen maar ik wilde graag weer mijn cow-horse) en een drie uur durende tocht over John’s paddocks gemaakt. Weer een hoop geleerd maar vooral heel veel fun en jokes. Steve probeert mij typisch Australische saying te leren. Als je honger hebt: ‘I’m so hungry, I can eat the arse out of a low flying duck!’. Als je teveel gegeten hebt: ‘I’m as full as a centipedes’ sock draw!’. Ik ken er nu ook een voor als je dorst hebt maar die zal ik maar niet hier op internet zetten… (John viel bijna van zijn paard van het lachen toen ik het zei.) Vanavond hebben we hout gesprokkeld om een kampvuur te maken en na het avondeten (overheerlijke lam, vers van John’s farm) lekker met een wijntje en de twee buurjongens rond het kampvuur gezeten. De dagen zijn hier heerlijk maar zwaar vermoeiend, dus ik ga nu lekker slapen. Morgen alweer mijn laatste dagje at the station, time flies. Bye!

(Thursday)
Hi! Another beautiful day at the farm. Vanochtend na het ontbijt hebben we onze paarden (cow-horse!) opgezadeld en hebben we een heerlijke rit van meer dan vier uur gemaakt. Zonder Nigel, die had een biertje teveel op gisteravond en was niet wakker te krijgen (volgens hem had hij last van zijn schouder maar volgens ons was het simpelweg een kater). De zon deed weer lekker zijn werk vandaag maar gelukkig is het nog niet volop zomer (30 graden is ok, 45 niet). Anyway, wat hebben we gezien vandaag. Om te beginnen een hele rits dode vossen upside down hangend aan het hek, een heleboel kaketoes, kangaroos die ons pad kruisten en Steve die (bijna) van zijn paard viel. Verder zijn we half de rivier ingereden met de paarden, om even af te koelen. Na de lunch (finally, Nigel werd wakker) gingen we schapen verzamelen. Bijzonder om te zien hoe drie honden een hele kudde schapen van achterin een weiland helemaal naar de yard van de farm kunnen drijven. En dat allemaal omdat ik voor de grap aan John vroeg of hij weleens op een schaap had gereden. Oftewel, ik heb vandaag zo’n twintig meter op een ram gereden. Ik dacht echt dat hij zou flippen maar hij bleef verbazingwekkend quiet. Na dit avontuur mocht ik even een rondje rijden op de veulen die we de afgelopen dagen hebben getraind. Daarna hebben we ons even opgefrist, ik mijn backpack ingepakt (Nigel en Steve blijven nog een week) en zijn we samen met Iris en buurman Steve naar Bingara gereden. Heerlijk diner in het RSL (lokale pub), waarna Iris me bij hetzelfde ‘hotel’ als vorige week heeft afgezet. Het eerste wat ik deed was een uitgebreide douche nemen want na een weekje country life en weinig douchen was dat best aantrekkelijk. Ik ga nou lekker slapen want morgen moet ik weer vroeg op om de bus en de trein terug naar het drukke Sydney te nemen. Mijn week was echt amazing en ik heb John beloofd om zeker nog eens terug te komen. Hij heeft de cow-horse Pascalle genoemd, omdat hij vond dat ik (voor een Dutchie) geweldig met haar om kon gaan. Volgende week surfcamp, hopelijk is my arse (zadelpijn) weer een beetje hersteld tegen die tijd. Of course komt er ook een uitgebreid verslag van me and my surfskills. Tadd a! (Australisch voor 'Bye!', geleerd van Steve.)