It's all coming to an end...

Hey hey hey!
Dat was het dan, over een uurtje vertrekt mijn vlucht terug naar Sydney. De afgelopen dagen waren ontzettend leuk. Voordat we in Cairns aankwamen hebben we voor een nachtje een stop gemaakt in Mission Beach. Fortunately, we konden de volgende dag met de bus mee naar Cairns... Het regent de afgelopen dagen zo hard dat de meeste wegen dicht zijn vanwege de floods, dus we zijn blij dat we niet stuck waren in Mission Beach (plaatsje waar niks te doen is) met Kerstmis. We hebben een heerlijke kerst gehad (waarbij jullie waarschijnlijk meer gegeten dan gedronken hebben en waarbij wij in principe alleen maar gedronken hebben) met al onze roomies. We zaten in Gilligan's, het partyhostel van Cairns. Onze kamer was vast en zeker een van de gezelligste, het was elke dag feest. Wat we deden? 's Ochtends gingen de eerste flesjes bier en boxes of goon open, lekker op ons balkonnetje, 's avonds was het party beneden bij de bar of bij Woolshed (coole nightclub op de hoek van de straat) en dan tegen een uur of vijf rolden we ons bed in om vervolgens na een paar uurtjes tukken weer opnieuw te beginnen. Happy days! De kamer was echt een gigantische zooi en het stonk er naar bier en zweet maar ach, we hebben een top tijd gehad. Nathalie is op eerste kerstdag terug naar Perth gevlogen dus ik heb de afgelopen twee dagen heel veel lol gehad met de twee Dutchies van de receptie. Jammer genoeg is het hostel- en partyleven voorbij, ik ga het missen! By the way, ik heb ook nog twee dagen en een nachtje doorgebracht in Cape Tribulation. Een five bed dorm for mij alleen, midden in het tropical regenwoud. Heerlijk om even tot rust te komen en ik heb dan ook veertien uur lang geslapen. Het enige nadeel was dat het er vol zat met spiders and cockroaches... Een wandeling door the rainforest, een boottrip op de rivier (slangen gezien!) en prachtige pictures gemaakt van het uitzicht. Mijn hostel (Cape Trib Beachhouse) lag letterlijk aan het beroemde strand waar het regenwoud tot op het strand groeit. Verder hebben we niet veel van Cairns gezien, op het beste uitgaansleven ever na. Het was een goede afsluiting van mijn backpackerstijd en ik heb het ontzettend gezellig gehad met al mijn mates! Well, ik ga me klaarmaken voor vertrek. Ik kan niet wachten om straks mijn pappie, mammie en zussie weer te zien. And all my friends in Sydney of course! Nog even drie weekjes holiday met de camper en dan moet ik echt weer terug naar ons koude kikkerlandje.
See ya very very very soon, lots of love!

Being in paradise!

Hey hey hey! Wauw, waar we nou toch terecht zijn gekomen... We zijn in Townsville en verblijven in een hostel (of eigenlijk een villa) dat echt een paradijs is. We hadden van een heleboel mensen gehoord dat als we naar Townsville gingen dat we het hostel Foreign Exchange moesten boeken, omdat het schijnbaar heel goed en goedkoop is. Niet dat we al teveel verwachtingen hadden... Toen we binnenkwamen was iedereen flabbergasted. Een grote hal met de receptie, marmeren vloer, gouden kranen en deurknoppen, de meest luxe badkamers, een gigantische keuken met alles erop en eraan (coffee and ice machine, kookeiland, prachtige eettafel), lounge hoek, groot terrace en ga zo maar door... Het komt er eigenlijk op neer dat we de afgelopen dagen alleen maar in het hostel hebben rondgehangen. Het is ver boven de dertig graden dus we doen het lekker rustig aan. Vanmiddag hebben we een kerstcake gemaakt en we koken iedere avond een heerlijke verse maaltijd in de gigantische keuken. Ik voel me net een prinsesje. Hemels! Morgenochtend vertrekken we (helaas) en gaan we naar Mission Beach. Daar blijven we een nachtje en daarna gaan we naar Cairns. By the way, onze dagen in Airlie Beach (waar we hiervoor waren) waren echt heerlijk. We zaten in een super gezellig hostel, Nathalie en ik met zes jongens op een kamer. Het eerste wat ik zei, was dat we in ieder geval niet bang hoefden te zijn voor spinnen of kakkerlakken. Een dagje zijn we naar de Withsunday Islands geweest. Ocean rafting, super cool. In een grote rubberboot met zo'n vijftien man hebben we heerlijk over de zee geracet. Onderweg zijn we twee keer gestopt om te snorkelen. De eerste keer was er prachtig koraal te zien en de tweede keer zwommen we tussen duizenden nieuwsgierige visjes. We moesten wel een soort wetsuit aan tegen de Stingers (de dodelijke kwallen waar het nu het seizoen voor is). Met de lunch hadden we aangelegd op Whitehaven Beach, te prachtig voor woorden. We hebben een bushwalk op de berg gemaakt, waar we foto's konden maken bij het viewpoint. Zo'n wit strand en zoveel verschillende kleuren zee heb ik nog nooit gezien, het was amazing. Voor de gelegenheid hebben we daarna op het witte strand onze kerstfoto's gemaakt. Sneeuwballengevecht en sneeuwengeltjes in het zand... Het zeewater is hier zo'n dertig graden, heerlijk dus. Onderweg naar Townsville hadden we even een kleine tegenvaller. Er was voor ons een ongeluk tussen een vrachtwagen en een auto gebeurd op de (enige) weg dus we stonden zo'n drie uur lang, in de brandende sun, zonder toilet en zonder eten, in de middle of nowhere stil. Maar ach, twee films en een beetje later konden we weer rustig verder rijden. Time flies, over acht dagen zit ik alweer in het vliegtuig naar Sydney. Ik ga me even terugtrekken in de keuken en genieten van mijn laatste meal in paradise. See ya soon!

Raar maar waar...

Hey there.
Op dit moment zitten we in de bus, finally...! Voordat ik zal vertellen waarom, zijn er een aantal andere dingen die eerder deze week zijn gebeurd. Vanuit Noosa hebben we de bus gepakt naar Rainbow Beach, niks te doen maar wel een mooie beach. Tegen de avond kwamen we aan in het hostel en nadat we hadden ingecheckt, gingen we onze tas inpakken voor de driedaagse trip naar Fraser Island. De volgende ochtend vroeg, nadat we de briefing hadden gehad, hadden we de Four Wheel Drive cars klaargemaakt voor vertrek. De grote groep werd opgesplitst in groepjes van acht personen, iedere groep een auto en in totaal hadden we zo'n vijf auto's. Rond tien uur vertrokken we richting de ferry, die ons naar Fraser Island bracht. We mochten zelf rijden (ik en een ander jongen uit onze auto niet, omdat we onder de 21 zijn) en de stemming zat er meteen goed in. Ipod aangesloten op de autoradio, iedereen keihard meezingen, taking pictures... We hadden een hele gezellige groep met Nathalie, een ander meisje, vijf jongens en ik. Nadat we ons kamp op Fraser Island hadden opgebouwd zijn we naar een lake gereden om te lunchen, heerlijk te zwemmen en te zonnen. Prachtig, strakblauw en hot. Aan het eind van de middag kwamen we terug op het kamp en hebben we alles klaargemaakt om te koken. 's Avonds gingen de boxes of goon (natuurlijk) open en hebben we met alle groepen samen in een grote kring drinking games gespeeld. Het was echt super gezellig, in the sand, tussen de tenten, music uit de auto en nieuwsgierige dingo's op zoek naar eten om ons heen. Aangezien we geen toiletten hadden, moesten we naar de zee lopen (waar we by the way ook de afwas deden). Toen we de duin overliepen en op het strand kwamen, zagen we pas hoe mooi de sterrenhemel was. Er kwam geen licht van het eiland (omdat er simpelweg niks is) dus alles boven ons was super goed te zien. Iedereen verspreidde zich over het strand en ging uiteindelijk (drunk) naar de tenten. Rond vijf uur 's ochtends werden Nathalie en ik (nog steeds niet helemaal sober) wakker van een hoop geschreeuw buiten. Wij dus de tent uit om te kijken wat er aan de hand was. Bij het andere camp naast ons hoorden we dat er een jongen was gevonden op het strand, dood. Nathalie dus meteen richting de sea gelopen om te kijken of ze kon helpen (ze is verpleegster en kon haast niet geloven dat hij echt dood was). Toen ze terug kwam zei ze dat het Michael was, een van de jongens uit onze auto. Twee Nederlandse meisjes van het andere kamp hadden hun alarm om vier uur gezet om zonsopgang te gaan kijken op het strand. Meteen toen ze de duin opliepen, zagen ze iemand in de branding van de zee liggen, dus ze zijn erheen gerend om hem uit het water te trekken. Wat er is gebeurd, weet niemand. Na een eeuwigheid (we zaten in de middle of nowhere) kwam er eindelijk een ambulance om hem mee te nemen. Een aantal mensen uit onze groep moesten mee naar the police office voor verhoor maar niemand wist wat er gebeurd was. Een meisje die de hele avond met Michael in de duinen had gezeten en naar de stars had gekeken zei dat hij redelijk aangeschoten was. Rond een uur ging zij naar bed omdat ze moe was en Michael bleef alleen achter op het strand. Wat weird was, is dat hij zonder zijn pet en zijn shirt is gevonden maar dat hij wel nog zijn camera en mobiel in zijn broekzakken had. We denken dat hij niet kan zijn gaan zwemmen, omdat hij niet echt drunk was en heel verantwoordelijk overkwam. Hij was dertig en een teacher en hij was heel voorzichtig met alles wat hij deed en zei. Het enige wat we weten, is dat hij malariapillen slikte, omdat hij na zijn rondreis in Australië nog naar Azië zou gaan. Het zou een reactie kunnen zijn geweest van deze medicijnen in combinatie met de alcohol but we're not sure. Misschien dat hij ging plassen in de zee en onderuit is gegaan want hij is immers in het water gevonden. Onze begeleider heeft al onze mailadressen opgeschreven en als ze erachter komen wat er is gebeurd, krijgen we een mailtje van hem. Die dag was zo raar verlopen. Vanaf vijf uur 's ochtends tot een uur of een hebben we alleen maar zitten wachten op het kamp totdat de rest van de groep terugkwam van het politiebureau. Toen moesten we beslissen of we wilden blijven of terug wilden gaan naar Rainbow Beach. Nathalie, een andere jongen uit onze auto en een paar mensen van de andere groepen zijn teruggegaan en de rest stayed. Ik vond het fijn om met de groep bij elkaar te blijven en ik wilde heel graag, hoe hard het ook klinkt, de rest van het eiland ook nog zien (ik wist dat ik er anders spijt van zou krijgen). Het was heel weird om ineens nog maar met vijf mensen in de auto te zitten en de gezellige sfeer was ook compleet weg. Toch hebben we er nog twee redelijk mooie dagen van kunnen maken, al voelde iedereen de leegte. We zijn in ieder geval een hele hechte groep geworden en hebben eenmaal terug in het hostel in Rainbow Beach samen gegeten en ons glas geheven op Michael. Het was, by the way, best prettig om na drie dagen weer eens te douchen. De volgende ochtend moesten we weer vroeg op om met de bus naar Agnes Water/1770 te gaan. Het weer zat niet echt mee, zware regen onderweg maar we zijn safe aangekomen. De bedoeling was om daar maar een night te blijven en dan verder te reizen maar dat zat er niet echt in. 's Avonds begon het echt gigantisch hard te regenen en alles was meteen overstroomd. Wij dus maar om acht uur naar bed gegaan, er was toch nothing else to do. 's Ochtends wilden we ons klaarmaken om weer verder te gaan, toen we te horen kregen dat alle wegen (niet dat er veel zijn, een richting south en een richting north) afgesloten waren vanwege de floods. Fijn, opgesloten in een stadje waar letterlijk niks te doen is (een supermarkt, drie winkels en een scootertour die ik niet kan doen omdat je minstens 21 moet zijn). De meisjes van de reception waren heel aardig en probeerden van alles voor ons te regelen. Ze belden de politie om te informeren hoe lang dit zou duren, ze belden onze buschauffeur om aan hem te vragen wat de plannen waren en ze probeerden met ons een oplossing te vinden voor onze planning (aangezien deze helemaal in de soep zou lopen). Het probleem was, dat we een dag delay zouden hebben maar dat we al onze trips en hostels al hadden geboekt. Gelukkig kregen we rond vier uur te horen dat onze bus de volgende ochtend zou vertrekken en dat we rechtstreeks naar Airlie Beach zouden rijden (waar we eigenlijk twee dagen over zouden doen). Op dit moment zitten we dus in de bus en zijn we het eerste probleemgebied veilig doorgekomen. Het ergste wordt nog de bridge, die we over een aantal uren moeten passeren want die staat blijkbaar op instorten. Met een beetje geluk komen we vanavond aan in Airlie Beach en kunnen we morgen op onze daytour naar de Withsunday Islands gaan. Heerlijk om weer naar de bewoonde wereld te gaan, aangezien ik nu al anderhalve week geen mobiel bereik heb gehad en het internet gigantisch duur en traag is. Well, de batterij van mijn laptop is bijna leeg dus ik ga gauw afsluiten. Hopelijk zijn de komende verhalen iets minder triest want ik ben deze week vol ellende echt helemaal zat. We wilden met Sinterklaas pepernoten bakken maar ze verkopen nergens speculaaskruiden, dus ons plan is om met Kerstmis een kerstcake te bakken. Ik hou jullie op de hoogte!
See ya.

Stereosonic! And more...

G'day, how are you? Hier is het wet, wet and wet (rain season...) maar wel lekker warm. We zijn vanmiddag aangekomen in Noosa, een klein kustplaatsje boven Brisbane. We blijven hier maar anderhalve dag but aangezien de Australia Zoo (die van Steve Irwin, The Crocodile Hunter) zich hier bevindt gaan we daar morgen heen. Er zijn hier ook een heleboel national parks (en schijnbaar heel veel wilde koala's), dus I think dat we onze tijd wel doorkomen. Afgelopen week in Brisbane was amazing. We sliepen in een super gezellig hostel in Fortitude Valley, het uitgaansgebied van de stad. Nathalie en ik lagen op een eight girls dorm (pink en ontplofte koffers!) samen met Nathalie en Pascalle (een Engels en een Frans meisje), super toevallig. Verder hebben we een heleboel nice people daar leren kennen, ook twee Nederlanders! Iedere ochtend om acht uur (bij jullie elf uur 's avonds) live het NOS Journaal in de tv-kamer van het hostel, eigenlijk alleen maar om het Nederlandse weer te zien hoor... Verder zijn we naar de lagoon (Brisbane heeft geen stranden, dus vandaar een nepstrand midden in de stad) geweest met twee vriendinnen van Nathalie uit Perth. Even ons kleurtje op peil houden, hoor. We zijn ook nog een dagje naar Dreamworld geweest, om ons voor de laatste keer uit te leven in de (water)attracties. En natuurlijk gisteren, vijf december, Stereosonic at Brisbane! Wat een topfestival. Het begon om twaalf uur so 's ochtends at tien uur ging de eerste fles vodka open. Heerlijk om je ontbijt mee weg te spoelen (not!)... But, we had a great day! De hele dag staan dansen als een gek en in the end kwam Tiesto nog even twee uurtjes draaien. Het was crazy! Thuis nog even met alle mensen uit ons hostel die er ook waren een afterparty om vervolgens smerig en moe in bed te duiken. Dankjewel Sinterklaas, voor deze geweldige dag! Vanochtend hadden we weer vrolijk om zeven uur de wekker staan om ons klaar te maken voor Noosa, no worries! Er was in Brisbane, by the way, toch een klein momentje dat het even iets minder prettig was. Sta ik lekker te douchen gaat het brandalarm af... Ik zag mezelf al buiten staan toekijken, in alleen een handdoek, hoe al mijn spullen en kleren verbrandden. Fortunately, vals alarm. Maar het was wel schrikken. We hebben hier in het hostel in Noosa net een Nederlands meisje leren kennen en ze vertelde dat de supermarkt in de stad een Dutch afdeling heeft (stroopwafels, appelmoes, drop...). Daar moeten echt even heen want na een half jaar begint dat verlangen best toe te slaan! Well, we gaan (voor de verandering) maar eens op tijd naar bed. Misschien moet ik een stuk of twintig graden (maybe dertig) in mijn backpack stoppen als ik terug naar Nederland ga, brrr... Tot snel, see ya!

Fun, fun, funpark!

Hi people, how's life up there? Al een beetje aan het bevriezen? Well, hier is het lekker warm en lekker zonnig (bikinibruin!). We hebben ons de afgelopen week prima vermaakt in Surfers Paradise, vooral in de pretparken. Dit is echt de plaats met de themaparken (Movieworld, Wet 'N Wild, Dreamworld...). Met het pasje dat we gekocht hebben krijgen we een jaar lang (niet dat we hier een jaar blijven hoor) onbeperkt toegang tot Dreamworld, voor maar iets meer dan de normale dagprijs! Wij dus iedere dag naar het pretpark en het waterpark ernaast. De attracties zijn echt amazing, ik heb nog nooit zoveel gegild. We voelden ons weer helemaal jong, de hele dag rondrennen van glijbaan naar achtbaan. Er is ook een wildlife gedeelte met kangaroos, koala's, crocodiles, turtles en dingo's. Zo gaaf! Check the photo's... Verder zijn we ook nog op stap geweest, of course. Met een partybus vol met backpackers van club naar club, topavond! En dan het strand, waar we ook een groot deel van onze tijd hebben doorgebracht. De waves zijn echt crazy hier in Surfers Paradise (ze gaan alle kanten op, behalve de goede) maar lekker hoog en fun om in te zwemmen. Het is hier dus ook echt geen paradijs voor surfers! Deze plaats heet alleen maar ‘Surfers Paradise' om toeristen te trekken en dat is ze goed gelukt. By the way, de ‘schoolies' waren ook erg aanwezig. Dit zijn alle zestien- tot achttienjarige scholieren die net hun eindexamen gedaan hebben en dus al vakantie hebben. Je ziet ze overal: in de appartementen (want de hostels laten deze locals lekker niet binnen), op het strand, in de kroegen (alleen die van achttien), bij het winkelcentrum, in de supermarkten... Fortunately, in Brisbane zijn er veel minder. Nathalie had net een vriendin aan de telefoon die op dit moment in Brisbane zit en zij wist niet eens waar wij het over hadden. Dus morgenvroeg: op naar Brisbane! Het is maar een kort ritje met de bus, zo'n twee uur. Als het goed is kunnen we dus ook vanuit daar gemakkelijk met de trein of bus naar Dreamworld om ons pasje nog a few times te gebruiken. Well, ik ga nou afsluiten. Ik hoop dat, als ik terug kom, het net zo warm is in Nederland als hier. Valse hoop. Anyway, val niet in een winterslaap en tot snel (het is echt snel want over anderhalve maand zit ik alweer in het vliegtuig...). Lots of love!

Happy days!

Hello people!
How's life in Regenland? Nathalie en ik zijn inmiddels al een paar dagen in Byron Bay, een klein maar super gezellig stadje. Ons hostel ligt aan de hoofdstraat, tegenover de backpackers club Cheeky Monkey's (stappen!). Het is een lange straat vol met winkels, pubs en hostels en aan het einde natuurlijk... the beach! We zijn afgelopen dinsdag aangekomen en blijven deze hele week gezellig hier. Gisteren hebben we een dagtripje naar Nimbim, de hippiestad, gemaakt. Echt weird hoe mensen zo kunnen leven. Nog geen tien seconden nadat we de bus uitstapten werden we al gevraagd of we interesse hadden in marihuana. Wel grappig om een dagje als een hippie rond te hangen en natuurlijk een echte barbie als lunch. By the way, onderweg stopten we een aantal keren om foto's te maken van het uitzicht. Natuurlijk moesten we ook even door het regenwoud lopen waar zes van de tien gevaarlijkste slangen ter wereld leven. And... hug a tree! Een gigantische boom (breed en hoog) die eigenlijk helemaal niet te omhelzen is. De busdriver was zelf ook zo gek als een hippie en begon onderweg de meest grappige jokes te maken. Lekker sfeertje dus. Vandaag gaan we lekker een beetje hangen (lees: strand, shoppen (window shoppen want we snappen echt niet waar al ons geld zo snel naartoe gaat), vanmiddag borrelen en vanavond... stappen!). We zijn al echte backpackers: plastic bestek, bord en beker, goone, cheap food en vooral heel veel fun. Volgende week reizen we naar Surfer's Paradise en daarna richting Brisbane. De verhalen volgen...
See ya!

Surfcamp!

(Monday)
Hi there!
Vanochtend om zeven uur was het verzamelen bij Scubar, naast YHA Central. Met zo'n dertig man zijn we in twee busjes richting de South Coast (Seven Mile Beach) gereden. Prachtige locatie, geen mens te bekennen, goede golven voor beginners en het weer is top. Eenmaal aangekomen zijn we meteen in onze wetties (wetsuits) gestapt. Na de groep in kleine groepjes met een surfcoach opgesplitst te hebben, begon onze eerste les. After fifteen minutes werden we meteen het diepe ingegooid, letterlijk. Het ging verbazingwekkend goed! Onze personal photographer is er iedere les bij om de beste (en grappigste) shots van ons te schieten. Na twee uur (de tijd vloog voorbij) hebben we heerlijk geluncht at the camp en daarna gingen we weer voor twee uur, dat was althans de bedoeling, terug naar het strand om te surfen. Nog geen twee golven verder begon de biggest thunderstorm sinds tijden. Wij met z'n allen het water uit en in de bush schuilen (maar goed ook want de bliksem sloeg recht in de zee waar wij net nog in lagen). Na zo'n halfuur werd het iets minder en konden we teruglopen richting the camp. Onderweg kwam de storm recht boven ons en moesten we schuilen in een tunneltje. Geloof het of niet maar het begon zelfs te hagelen! Toen het iets afnam zijn we maar teruggegaan naar onze heerlijke warme douches. 's Avonds een heerlijke Aussie barbie en daarna onze foto's (lachen!) teruggezien op het grote scherm. Iedereen stort nu in dus het wordt waarschijnlijk geen late avond. Hopelijk kunnen we morgen de volle vier uur surfen.
See ya!

(Tuesday)
Hey!
Zeven uur ontbijt, acht uur wetties aan en op naar the beach. Twee uur lang heerlijk gesurft en de grootste lol gehad. Er werden vandaag ook video's gemaakt (camera op de neus van het surfboard). Verder hebben we een walvis gezien! Na de lunch konden we even chillen voor de volgende les maar dat werd voor iedereen toch wel een flinke middagslaap. De spierpijn begon toe te slaan dus we liepen er een beetje lame bij. Toch moesten we ons weer klaar maken om weer lekker wat golven te pakken en na vijf minuten was iedereen weer topfit. Heerlijke tweede ronde en weer veel geleerd. Eenmaal terug at the camp stortten we compleet in. Sunburned en exhausted (ik heb zelfs spierpijn in mijn tenen en wist niet eens dat je daar spieren hebt!) hebben we lekker gegeten, foto's teruggezien en nu ga ik toch echt mijn bed opzoeken. Morgen weer een active day.
Bye!

(Wednesday)
Hello you!
Vanochtend zijn we weer lekker op tijd opgestaan om de eerste golven te pakken. Het weer is op en top, zo'n 28 graden en zonnig. Tijdens onze eerste surfles hebben we dolfijnen gezien, echt heaps of them! Het was weer een les waar we veel geleerd hebben maar vooral veel fun gemaakt hebben. Na de lunch hebben we nog meer dolfijnen gezien en dit keer waren ze zelfs heel dichtbij! De golven waren vandaag ietsje minder dus konden we tussen de goede golven door lekker chillen in het water en in de zon op onze surfplank. Verder hebben we ook nog wat groepsfoto's gemaakt. Net weer een heerlijke douche gehad en nu zijn we nog even van het zonnetje aan het genieten, met de heerlijke geuren die uit de keuken komen. Morgen alweer ons laatste dagje surfen...
Tadd a!

(Thursday)
Hi!
Heerlijk geslapen na een aantal wijntjes en vanochtend heerlijk gesurft. Het was onze laatste les in het water dus we hebben enorm veel lol gemaakt. Na de lunch hebben we wat tijd gehad om te douchen en onze backpacks te pakken. De surfles van vanmiddag was theorie, at the camp. We hebben alle ins en outs van veilig surfen geleerd en de beste surf beaches te horen gekregen. Hierna zijn we weer terug richting Sydney gereden (onderweg gestopt om een ijsje te eten en te genieten van het mooie uitzicht). Afterparty in Scubar met free beer and pizza! Ik heb het niet al te laat gemaakt want Nathalie wachtte op me in het hostel. Super om elkaar weer te zien en we hebben echt wel even de tijd nodig om bij te praten (in het Engels want Nederlands praten gaat vrij moeizaam...). Dit weekend blijven we nog in Sydney (party and party and party!) en maandag willen we aan onze trip langs the eastcoast beginnen. I'm so excited!
Bye!

Woohoo, I'm a Jillaroo!

(Sunday)
G’day mates! Gisteravond zijn we, na een lange dag in de trein en de bus, aangekomen in Bingara. Daar hebben we overnacht in een typisch Australisch hotel (oftewel: beneden een pub en boven een gang met kamers vol stapelbedden en twee doucheruimtes). Steve en ik kwamen tegelijk aan en hebben dus meteen kennis kunnen maken, al gingen we vrij snel slapen na deze vermoeiende dag. Nigel kwam later (hij had de bus gemist en moest met de taxi naar Bingara), dus hadden we de deur van onze kamer maar opengelaten zodat Nigel naar binnen kon. Deze week is het dus just the three of us (Steve en Nigel zijn trouwens allebei Ozzies) maar zeker niet minder gezellig! Het lijkt trouwens misschien een beetje vreemd voor jullie (een hotel wat je eigenlijk meer een hostel kun noemen en de deur van je ‘hotelkamer’ openlaten zodat iemand die je helemaal nog niet kent ergens midden in de nacht zijn bed in kan stappen) maar hier is het the way of life. No worries! Vanochtend werden we opgehaald door John van de Jillaroo school. Wij met onze backpacks in de truck en Bella, de hond, rennend erachteraan. Eerst even kennisgemaakt met Cathy (de vrouw van John), hun huis, de honden, de paarden, de kilometers grond maar vooral de world famous Australische gastvrijheid. Natuurlijk mochten we meteen de paarden naar binnen halen (niet allemaal want dat zijn er minstens tweehonderd). Dat ging als volgt: John en Steve in de truck, het land afrijdend en de paarden richting het huis drijvend, Cathy, Nigel en ik rondom het huis om ze de yard in te lokken. Erg funny en erg leerzaam. John en Cathy zijn ontzettend leuke mensen en vertellen heel veel over de paarden en de rest van de ranch, dus na vandaag weet ik al een heleboel meer. Na even wat inkopen te hebben gedaan (lees: liters bier en wijn) zijn we met een aantal paarden in de trailer naar de farm van een vriend van John gereden. Horse swap, wij een aantal paarden daar afleveren en een aantal paarden van daar in de truck geladen en mee naar Johns farm genomen. Nadat we onze bagage opgepikt hadden bij het huis zijn we naar de ranch gereden, waar we deze week verblijven. Super mooi. Een huis met drie slaapkamers (een zespersoons en twee vierpersoons), dus wij natuurlijk ieder onze eigen slaapkamer. Verder een keuken, twee badkamers (male and female, dus ik heb een week lang mijn eigen badkamer!) en een huge veranda waar we lekker kunnen chillen. Eenmaal op de ranch hadden we een heerlijke lunch (verzorgd door Cathy, die alle maaltijden vers klaarmaakt voor ons) en daarna gingen we kennismaken met the horses. Samen met John en Iris, de farmhulp uit Germany, hebben we een geweldige tocht van meer dan drie uur over de weilanden en door het bos (allemaal de grond van John en Cathy) gemaakt. Ongelooflijk hoe groot het hier is en ongelooflijk hoe mooi. Waar je ook kijkt, alles is picture perfect. In volle galop door de bossen en de beekjes, over de weilanden en omringd door paarden, honden, koeien, vogels en natuurlijk kangaroos! We zijn alle drie experienced so geen van ons is bang voor een beetje avontuur. Toen we terugkwamen voelden we pas hoe zonverbrand en moe we waren maar het was een geweldige start van deze week. Heerlijk diner en lekker met een biertje (yeah, zelfs ik!) op de veranda zitten chillen. Komt er opeens een ezel voorbij. Net een lekkere douche gehad en ik val nu om van de slaap. Morgen weer een hoop adventure dus ik ga nu gauw afsluiten. Oh by the way, dit was echt niet alles wat ik vandaag heb meegemaakt maar ik heb teveel indrukken hier opgedaan om te kunnen verwerken na drie maanden lang het stadsleven in Sydney. De rest zullen jullie vast ooit nog wel horen en de foto’s zullen voor zich spreken. G’night mates!

(Monday)
Hi there! Deze week is amazing. We leven hier in de middle of nowhere en ik heb me nog nooit zo relaxed gevoeld. Vanochtend na het ontbijt gingen we veulentjes verzamelen, to break them in. We leerden ze dat een halster omdoen echt niet pijnlijk is, dat een halstertouw zelfs met paardenkracht niet kapot te krijgen is en dat wij mensen geen gevaarlijke monsters zijn. Best indrukwekkend om te zien hoe ze zichzelf zo pijnigen om vrij te komen en hoe their mum er gewoon naar staat te kijken (natuurlijk weet zij dat het ok is, vandaar). Nigel, Steve en ik kregen ieder een veulen om te trainen en uiteindelijk een soort van zindelijk te krijgen. Zo hebben we een stuk of twintig veulens in totaal gedaan. Daarna lieten we de paarden (en de koeien en de honden en de ezel, het loopt allemaal door elkaar) weer lekker de wei in. Tijdens de lunch begon het flink te regenen maar, no worries, John weet altijd wel iets te doen. Alleen wilde ik eerst even een van de vijf puppies vasthouden (ze zaten zo zielig buiten in de kooi te piepen, onweerstaanbaar). In de schuur zaten we lekker droog en hebben we halsters en teugels gemaakt van touw en heeft John ons een heleboel knopen en trucjes geleerd. Toen het een beetje droger werd mochten wij met z’n drieën (as usual) achterop de truck om lekker de weilanden over te crossen en de paarden te voeren. Zo zie je nog eens wat, paardenschedels en –botten op de heuvels in het gras. Zoals John zei: ‘What, do you want me to bury them?’. (Gezien het aantal dieren dat er op de farm leeft... Onbegonnen werk.) We zagen er trouwens niet uit vandaag, eigenlijk zien we er elke dag niet uit. We hebben de meest oude kleren aan en zitten van top tot teen onder de modder (inclusief Aboriginal strepen op mijn wangen). Anyway, we hebben lol. Vanavond hebben we lekker op de veranda Beef Stroganoff gegeten en daarna languit op de bank een DVD gekeken. Net lekker gedoucht maar het is wel weer genoeg geweest voor vandaag. Morgen is er weer een dag. Night night!

(Tuesday)
Hey, alle koeien verzamelen! That’s what we did this morning. Samen met Martin, Steve (niet Steve Steve maar andere Steve, de buurman van tien kilometer verderop), John, Iris, Steve en Nigel gingen we de koeien van Steve de yard indrijven. Mijn paard voor vandaag was de cow-horse (bruin met wit gevlekt), een drie jarige pony die in totaal maar een weekje gereden heeft. Gorgeous one. In volle galop de koeien opjagen. Ligt er opeens een dood kalf op de grond. Anyway, na een bijna vijf uur durende rit hebben we heerlijk geluncht. Daarna een veulentje getraind in the yard. Uiteindelijk best vermoeiend dus hebben we de puppy’s maar uit de kooi gehaald om mee te spelen. Een van de vijf is al sinds de geboorte erg klein en rustig (ze is ziek), what a cutie. Ik zou haar zo meenemen in mijn backpack. Sweetheart, na twee seconden lag ze al te slapen op m’n schoot. Ik denk dat ik haar echt meeneem in mijn backpack. Well, met een little dog in de ene had en een biertje in de andere hand konden we ons best voor een paar uur vermaken op de veranda. Na het avondeten hebben we (Nigel, Steve, Iris en ik want John en Cathy gaan aan het einde van de middag naar huis en komen de volgende ochtend pas weer naar de farm) een paar kaartspellen gespeeld en nu zijn we kapot. Alle drie zonverbrand (kilo’s sunblock helpen blijkbaar toch niet) gaan we nu lekker slapen. Good night!

(Wednesday)
Hello you! Kom ik vanochtend bij de hondenhokken om mijn lieve kleine puppy good morning te knuffelen, is ze weg. Blijkbaar ’s nachts doodgegaan, dus Iris had haar uit de kooi gehaald. Gelukkig zijn er nog vier anderen. Net na het ontbijt begon een merrie aan haar bevalling. We hebben dus live (op vijf meter afstand) een veulentje geboren zien worden. Puur natuur, de honden en de vogels aten de nageboorte op zodat wij niks hoefden op te ruimen. Terwijl de paar minuten oude veulen een poging deed tot opstaan (well, twintig pogingen) waren wij de veulen van gisteren verder aan het trainen in de yard ernaast. Daarna gingen we alle (niet alle, that’s impossible) paarden verzamelen en oud brood van de bakker voeren. Na de lunch hadden we onze paarden opgezadeld (we mogen zelf kiezen maar ik wilde graag weer mijn cow-horse) en een drie uur durende tocht over John’s paddocks gemaakt. Weer een hoop geleerd maar vooral heel veel fun en jokes. Steve probeert mij typisch Australische saying te leren. Als je honger hebt: ‘I’m so hungry, I can eat the arse out of a low flying duck!’. Als je teveel gegeten hebt: ‘I’m as full as a centipedes’ sock draw!’. Ik ken er nu ook een voor als je dorst hebt maar die zal ik maar niet hier op internet zetten… (John viel bijna van zijn paard van het lachen toen ik het zei.) Vanavond hebben we hout gesprokkeld om een kampvuur te maken en na het avondeten (overheerlijke lam, vers van John’s farm) lekker met een wijntje en de twee buurjongens rond het kampvuur gezeten. De dagen zijn hier heerlijk maar zwaar vermoeiend, dus ik ga nu lekker slapen. Morgen alweer mijn laatste dagje at the station, time flies. Bye!

(Thursday)
Hi! Another beautiful day at the farm. Vanochtend na het ontbijt hebben we onze paarden (cow-horse!) opgezadeld en hebben we een heerlijke rit van meer dan vier uur gemaakt. Zonder Nigel, die had een biertje teveel op gisteravond en was niet wakker te krijgen (volgens hem had hij last van zijn schouder maar volgens ons was het simpelweg een kater). De zon deed weer lekker zijn werk vandaag maar gelukkig is het nog niet volop zomer (30 graden is ok, 45 niet). Anyway, wat hebben we gezien vandaag. Om te beginnen een hele rits dode vossen upside down hangend aan het hek, een heleboel kaketoes, kangaroos die ons pad kruisten en Steve die (bijna) van zijn paard viel. Verder zijn we half de rivier ingereden met de paarden, om even af te koelen. Na de lunch (finally, Nigel werd wakker) gingen we schapen verzamelen. Bijzonder om te zien hoe drie honden een hele kudde schapen van achterin een weiland helemaal naar de yard van de farm kunnen drijven. En dat allemaal omdat ik voor de grap aan John vroeg of hij weleens op een schaap had gereden. Oftewel, ik heb vandaag zo’n twintig meter op een ram gereden. Ik dacht echt dat hij zou flippen maar hij bleef verbazingwekkend quiet. Na dit avontuur mocht ik even een rondje rijden op de veulen die we de afgelopen dagen hebben getraind. Daarna hebben we ons even opgefrist, ik mijn backpack ingepakt (Nigel en Steve blijven nog een week) en zijn we samen met Iris en buurman Steve naar Bingara gereden. Heerlijk diner in het RSL (lokale pub), waarna Iris me bij hetzelfde ‘hotel’ als vorige week heeft afgezet. Het eerste wat ik deed was een uitgebreide douche nemen want na een weekje country life en weinig douchen was dat best aantrekkelijk. Ik ga nou lekker slapen want morgen moet ik weer vroeg op om de bus en de trein terug naar het drukke Sydney te nemen. Mijn week was echt amazing en ik heb John beloofd om zeker nog eens terug te komen. Hij heeft de cow-horse Pascalle genoemd, omdat hij vond dat ik (voor een Dutchie) geweldig met haar om kon gaan. Volgende week surfcamp, hopelijk is my arse (zadelpijn) weer een beetje hersteld tegen die tijd. Of course komt er ook een uitgebreid verslag van me and my surfskills. Tadd a! (Australisch voor 'Bye!', geleerd van Steve.)